آیا همه چیز تمام شده است؟
اول: طنزنویسها همانطور که قدرت خندان دارند، از روحی حساس و آسیب پذیر هم برخوردارند. حوادثی که از روز بعد از اعلام نتیجه انتخابات رخ داد، چنان مرا کلافه کرده که تا مدتها نمی توانم از آن بیرون بیایم. به همین دلیل حال و حوصله هیچ کاری حتی نوشتن را هم ندارم.
دوم: طنز نوشتن بیانگر نشاط، پویایی و سرزندگی جامعه ـ بویژه نویسنده ـ است. رواج طنز به نفع حکومت است؛ زیرا طنز قدرت آن را دارد که عقده های سرکوب شده و در حال انفجار را تعدیل کند و معترضان را به نرمی و آرامش فرا بخواند. طنز در این زمینه آنقدر قدرتمند است که شبیه ریختن آب بر آتش عمل می کند. من هرگاه دست به قلم می بردم، به همین نیت می نوشتم. زیرا معتقدم خشونت و تندی بنیان جامعه را بر باد خواهد داد و طنز سوپاپ اطمینانی است برای جلوگیری از انفجار اجتماعی. ضمن اینگه آگاهی بخشی آن قابل انکار نیست.
سوم: کسانی که باد کاشتند و در آینده نیز طوفان سهمگینی را درو خواهند کرد، این نشاط را از جامعه گرفتند و گمان نکنم تا مدتها طنزنویسی بتواند با خنده بنویسد و دیگران را نیز به لبخند دعوت کند. این کار حداقل از من یکی بر نمی آید. زیرا آنقدر در هم و برهم و آشفته هستم که در جمع خانواده نیز قدرت خندیدن و خندان را از دست داده ام.
چهارم: به کسانی که اعتراضهای مسالمت آمیز مردم را سرکوب کردند و امروز احساس پیروزی می کنند، تبریک عرض می کنم. ولی مطمئن باشند که به بدترین شکل شکست خورده اند. آنچه که آنها انجام دادند، کاشتن باد بود که در آینده آن را در قالب طوفان درو خواهند کرد. اگر پرداخت این هزینه برایشان کم است، باز هم به آنها تبریک می گویم. فاعتبروا یا اولوالابصار...
پنجم: فضای جامعه بسته و خفه کننده است و من یکی چیزی نخواهم نوشت. اگر هم حال و حوصله نوشتن داشته باشم، طنز نخواهم نوشت.
دعا: خدایا ما را از شر طوفانی که دیگران بنایش را گذاشتند، مصون بدار و خودشان را به آن مبتلا کن. همچنانکه در همه تاریخ شر فتنه گران را به خودشان برگردانده ای.
خدایا عاجزانه از تو می خواهم بار دیگر نشاط را به من و ما برگردانی تا بتوانیم آن کنیم که خیر همه در آن است.
خدایا تو را به ذات پاکت سوگند می دهم همانطور که برای خون بیگناهان ارزش قایل شده ای، نگذار خون برادران و خواهران من پایمال شود.
آمین.
