درود بر عزیزان ارجمند

با عرض سلام و طول احوالپرسی به همه سرورانم. درود بیکران بر تک تک بچه هایی که مدام کامنت گذاشته اند و جویای حال این ناچیز شده اند. راستش دریای محبت تک تک بچه ها آدم را دیوانه می کند. نمی شود کنجی خزید و ترسید! شاید هم حق با من باشد؟!

می گویند کسی از گالیله پرسید: چرا اصرار می کنی که زمین گرد است؟ گالیله گفت: زیرا واقعاْ گرد است! شخص دوباره گفت: ببین برادر! تمام این خلایق معتقدند که زمین صاف صاف است و گرد هم نیست. از همه بدتر در کتاب مقدس هیچ اثری از ادعای جنابعالی وجود ندارد و ارباب کلیسا هم که زمین را گز کرده اند، حتا برای یکبار یه وری نشده اند که بفهمند زمین گرد است. حالا خودت می دانی و اطرافیانت. بیا و محض رضای خدا برو گوشه خانه ات بنشین و با زمین گردت یه قل دو قل بازی کن و وراجی هم نکن! کسی گوشش به حرف جنابعالی بده کار نیست و دست آخر تنها چیزی که برایت می ماند، ورود نابهنگام حضرتعالی به جهان زیرزمین است که علاوه بر مشکلات آب و هوایی و رطوبت فراوان، عقرب و کژدم و مار و نگهبان چماق آتشین به دست و... هم موجود است و می شود مزید بر علت!

این از این...

۱ - در فلان مطلب منظورت فلانی بوده.

۲ - در بهمان مطلب به .... حمله کرده بودی.

۳ - در پشمان مطلب مدعی شده بودی که زمین گرد است.

۴ - اشاعه اکاذیب پیگرد قانونی دارد.

و مرا ببین که همه برایم سیخ شده اند تا زمین بخورم. از آن انسان محترمی که مدعی دمکراسی است. تا آن فناتیکی که می خواهد با یک سری بافته های بی پشتوانه، بر سر کسی چو من کلاه بگذارد و چیزهایی را که دیگران به خوردش می دهند تا نشخوار کند، به خورد من بدهد. به این آخری گفتم: سالهاست که به جای خودم فکر می کنم و زنده ام. تو که دیگران به جایت فکر می کنند و جویده های دندانشان را به خوردت می دهند و تو بی خبری، برو سر خود گیر.

حالا این فناتیک هرچه می گوید، درست می گوید و جزء اعتقاداتش است و بر او حرجی نیست. اما آنچه کمر آدمی را بر زمین می زند، فتنه گری آدمی است که معتقد است باید لیبرال بود، آزاد بود و... اما در دهان مخالفان فکری اش می اندازد که فلانی - یعنی منصورنژاد - مشکلات فراوانی دارد و به هیچ امام حاضر یا غایبی اعتقاد ندارد... به جهان آخرت معتقد نیست... و اینکه لیبرال و آزادی خواه داستان ما شده یک پا مرشد و قدیس. در حالیکه به هیچ چیز اعتقاد ندارد. برای چه؟! برای اینکه مرا زمین بزند. مگر من چه کرده ام؟ کاری کرده ام کارستان که تاز نده است از یادش نمی رود!

بیشتر وقتها فکر می کنم باید بر اینکه زمین گرد است، اصرار نکنم! نمی توانم...! نمی شود بدیهیات اولیه عقلی را نادیده گرفت! پس هستم.

مدتی نبودم. هم حوصله نداشتم هم حالم خراب بود. به مرحمت شما بدک نیستم. حال و روزم شده بود عین این کوچولوی بلاتکلیف و افتاده در سبد!

قرار است زود از شیراز بیرون بزنیم اما مدیر کل امور پاساژ اجازه نمی دهد و باید تمام البسه جدید را ورانداز کند! تمام اطلاعات مربوط به انواع مانتوها و البسه را دارد اما اگر بپرسید حافظ کی بوده، می گوید: برادر حضرت معصومه!

حدود ۵۰ تا سکه ۵۰ تومانی از بانک گرفته ام برای مخارج «بده در راه حضرت عباس». به برکت پول نفت، هر قدم یکی نشسته و دستهایش را به سمت شما دراز می کند. شک دارم که اینها گدا باشند. احتمالاْ فوق العاده می گیرند برای کمک به کسری بودجه! برخی شان هم آدامس و دعا می فروشند. انواع اوراد و ادعیه که کلی هم شرح و تفصیل دارند و مزایا و معجزه. یکی بده کاری را برطرف می کند، یکی مانع از پنچری چرخ می شود و دیگری... الی آخر. همسرم برای هر مورد یک نمونه با خود دارد. یکبار گفتم بگرد ببینم برای روغن گیربکس موردی نداری؟ گشت و پیدا نکرد! سود این اوارد چاپی می رود توی جیب چاپخانه ها و کارتل های بزرگ ورد درمانی. فروشنده اش نیز از همه آس و پاس تر است و فلاکتش با هیچ دعایی درمان نخواهد شد!

از شیراز با دل ناشتا بیرون می رویم. برای صبحانه در مرودشت می ایستیم. پایم را روی ترمز می گذارم اما عمل نمی کند! درست حدس زده اید: جعبه «لب لب» زیر پدال ترمز گیر کرده است! خدا لعنت کند وارد کننده این لب لب ها را. کف ماشین ۱۰ تا ۱۲ جعبه خالی لب لب است که همه خالی می کنم توی یک سطل زباله. از اول تا آخر مرودشت صبحانه پیدا نمی شود! ناچار با کیک و آب میوه می سازیم. 

کشاورزان مرودشتی بقایای محصولات کشاورزی را آتش می زنند تا زمین برای کشت بعدی آماده شود. یکی نیست به اینها بگویند که کارشان احمقانه است. احتمالاْ اداره کشاورزی آنجا وظایف سازمان تبلیغات را انجام می دهد و وقت نمی کند به این جور مسایل برسد!

دهات یا شهرکهای بین راه یک نقطه مشترک دارند. چیزی که در تمام سفر دیدم. از فارس بگیر تا خراسان. میل به فرار. دو تا دختر در قطع و سایز دبیرستان به همراه مادرشان در کنار جاده یکی از دهات اطراف سعادت شهر فارس. مادر پیچیده در چادر و دختران با شلوار لی و چادر. و چادر ولنگ و باز و در مسیر باد برای نمایش شلوار لی؟ (علامت سوال!) 

ادامه دارد... 

درود بر همه

با اجازه خانم گوگوش و سایر سیاستمداران: من آمده ام وای وای، من آمده ام... طنز فریاد کنم... عشق بر باد دهم... وای وای، من آمده ام.... الی آخر!

۱ ـ از همه کسانی که در این مدت سراغم گرفتند و جویای احوالم شدند، سپاسگزارم. برخی خودشان سراغ گرفتند و برخی را هم خودم سکشان دادم که جویای احوال من شوید! (چیزی شبیه به «ننه من غریبم!»)

تصور کنید که آدم مشرف بر ارتفاعات سوادکوه و وسط ابر و باران باشد و ناگهان یکی تماس بگیرد و بگوید: اوهوی سلام! حال گوشت چطوره؟! و من بگویم: به تو چه ربطی داره آدم فضول! مگر تو وکیل وصی گوش من هستی؟! خجالت نمی کشی توی این هیر و ویر ابر و باد و باران تماس می گیری با بچه مردم؟! برو کنار بخاری بنشین برای خودت قلیان بکش! او هم که از بوشهر تماس می گیرد، بگوید: خدا رحم کند! گوش درست و حسابی که نداشتی، حالا عقلت را هم از دست دادی! آخه خانه خراب، توی این گرمای شهریور ماه، ابر و باد و باران کجا بود که داری دری وری می گویی؟! (ممکلت ۴ فصل است دیگر! یهو می­بینی می شود مایه اختلاف دو آدم و باعث و بانی اختلال حواس من که علاوه بر مشکل گوش، ناراحتی عقلی هم پیدا کنم!)

از شوخی گذشته، برخی تماسها چقدر برای من شادی آور و زیبا بود. از همه سپاسگزارم. مقدمات کار گوشم انجام شده و از اثراتش هم اینکه تا چند روز نمی توانستم حرف بزنم! من و سکوت؟! عمل اصلی در مهرماه انجام خواهد شد. (گوش من غیرعادی است و شبیه به راه اندازی کامپیوتر چند مرحله دارد: اول اسمبل. دوم اف دیسک و پارتیشن بندی. سوم نصب سیستم عامل!)

حاصل مسافرت ۱۲ روزه من، طنز نوشته­هایی خواهد بود با نام «به اندازه یک علامت سوال!». مسیر مسافرت من در ایران درست شبیه به یک علامت سوال است: بوشهر ـ شیراز ـ اصفهان ـ تهران ـ سمنان ـ دامغان ـ شاهرود ـ نیشابور ـ مشهد ـ قوچان ـ گرگان ـ ساری ـ تهران تا بوشهر! اگر یک مداد رنگی (یا ماژیک!) بردارید و روی این مسیرها خط بکشید، می شود یک علامت سوال!

حرفهای زیادی برای نوشتم دارم که حاصل مسافرت 12 روزه من است. منتظر باشید... دستورات کامنتی را هم اجرا کردم. یکی لینک سورنا صالحی است. (پسر خاله رضا، پسرم!) یکی هم حضرت فرزان اسدی (ابوحنانه) که خیلی هم راست و قرص و قایم است و «حنانه» هم نیست! یکی دیگر هم «بسوی دیلم جدید» که نویسنده­ای دارد به نام «جوان» اما شبیه به پیرمردها و کاملاً حنانه! (توی این مملکت هیچ چیز سر جای خودش نیست!) 

 جلو شایعه را بگیرید

     حزب الله لبنان هم اعلام کرد که به خسارت دیدگان لبنانی، غرامت می دهد. کار خوبی است. اگر اعلام می کرد که از چه منبعی قرار است خسارت بدهد، بهتر بود. یهو دیدی که عوامل استکبار شایعه راه انداختند و چیزهای بد بد گفتند. باید از همین حالا با یک مشت محکم بر دهان یاوه گویان شرق و غرب، جلوی شایعات را گرفت.

 افشای دادمادهای ایمن الظواهری

     یک روزنامه پاکستانی اعلام کرد که داماد ایمن الظواهری (مرد شماره دو القاعده) که یک مغز متفکر است، عامل بمب گذاری در هواپیمای لندن به آمریکا بوده است. یک دانشمند بندر عباسی که هرگونه دامادی ایمن الظواهری را تکذیب کرد، گفت: اگم اگه این آدم مغز داشت می رفت در یک گوشه از جزایر هاوایی و با پولهای القاعده لذت دنیا را می برد. (البته منهای کارهای شرم آور) وی بعد از این جمله چیز دیگری نیفزود و گفت: اهم!

    صرف نظر از فرمایش دانشمند فوق الاشاره، با توجه به خبر  روزنامه پاکستانی مبنی بر افزایش روز افزون دامادهای ایمن الظواهری و عدم کشف این دامادها از سوی سرویسهای اطلاعاتی انگلیس و آمریکا، برای اولین بار در تاریخ، چهار عدد از دامادهای الظواهری افشا می شود:

    ۱ ـ محمد دادفر معروف به المنو سراندیب در سال ۱۹۶۴ به دنیا آمد. وی در زمان نمایندگی در مجلس تهران یک بار به مکزیک رفت و ظاهراْ با دختر الظواهری ازدواج کرد اما نتوانست او را به ایران بیاورد. المنو سراندیب که در ایران به نام محمد دادفر شناخته می شود، هفته ای دو بار به انگلیس و مکزیک مسافرت می کند و معلوم نیست شبها کجا می خوابد. وی با باجناقش جرج دبلیو بوش رابطه خوبی دارد. وی در گفت و گوی کوتاهی از اینکه کوندالیزا رایس ایشان را عمو خطاب می کند، اظهار نگرانی کرد. ایشان علاوه بر گذاشتن بمب در هواپیما، چیزهای دیگری نیز می گذارد.

    ۲ - محمدرضا خاتمی مشهور به المنو جبل الطارق قبل از محمد دادفر به دنیا آمد و زمانی که برادرش رییس جمهور بود به ترکیه رفت و آنجا با دختر الظواهری روی هم ریخت. (یعنی پولهایش را روی پولهای آن دختره ریخت و شعبه القاعده را در شرق مدیترانه تاسیس کرد.) بعد هم مجبور شد با دختر ظواهری ازدواج کند. نام دیگر وی، بریم المنار است و هفته ای دو بار به انگلستان رفته و در منزل آخرین داماد الظواهری (یعنی تونی بلر) بیتوته و چیزهای دیگر می کند.

    ۳ - جرج دبلیو بوش مشهور به الحاج سی ان ان رحم الله من قرا الفاتحه، در سال ۱۹۸۰ با مسافرت به عربستان سعودی با دختر هیجدهم الظواهری آشنا شد و وی را به آمریکا برد اما در آمریکا با اعتراض آن دختر که مدعی بود حامله است روبرو گردید و سپس با وی ازدواج کرد. کوندالیزا رایس که مدتی با حاج شکرالله عطارزاده دعوای ملکی داشت، دختر جرج بوش و نوه ایمن الظواهری است و به دادفر می گوید عمو.

    ۴ - تونلی بلر مشهور به الحاج تونر دولوپر یک روز در کنار دریای مانش با یکی از دختران الظواهری به نام غرغرخاتون روبرو شد و به او گفت: بیو بریم تا مزار، ملا ممد جان. دختر نیز بلافاصله با ایشان راهی سواحل بیرمنگام شد و آنجا در حضور الحاج پیپو زاپرلی، ایتالیایی تبار و نماینده ایمن الظواهری در امور جمع و جور کردن دختران وی، با ایشان ازدواج کرد. الحاج تونی بلر پس از اختلاف شدید با این زن، از او جدا شد و حکومت انگلستان را تاسیس کرد.  

                                                                 تسلیت

پدر دوست عزیزم عباس حمزوی بدرود حیات گفت. درگذشت پدر مهربان و زحمتکش را به عباس عزیز و همه بازمانگان آن فقید سعید تسلیت می گویم.

                       قابل توجه بده کاران محترم

با توجه به اینکه سازمان بازنشستگی کشوری مشکلات همه بازنشستگان را حل کرده و فعلاً فقط تغییر کلمه «بازنشسته» در دستور کار قرار دارد، نامهای زیر برای جایگزین «بازنشستگی» پیشنهاد می­گردد:

ابتدا به عرض می­رساند: بازنشسته یعنی چه؟ یعنی کسی که قبل از استخدام در جایی نشسته بود و ناگهان ایشان را صدا زدند و گفتند: اوهوی ببو! پاشو بیاریمت سر کار. ایشان هم بلافاصله بلند شد و رفت سر کار.  همین که 30 سال ایستاده کار کرد، آن محترم را به خانه­اش می­فرستند تا برود و بنشیند سرجای اولش. پس یارو دوباره رفت و نشست. این یعنی بازنشسته. البته عده­ای از دانشمندان علم ترودیفومتال معتقدند که این کلمه نارساست و به درد نمی­خورد. لذا جهت ختم دعوا فقط نام زیر را پیشنهاد می­کنیم و لاغیر:

1 ـ «با زن نشسته»: یعنی کسی که دیگر سر کار نمی­رود و از این به بعد می­رود خانه و با زنش می­نشیند و با آن بانو به غر و لند می­پردازد.

دزد ناشی

سایت اطلاع­رسانی شبکه پنجم سیما توسط یک نفر که با زبان جاوا و اچ­تی­ام­ال آشنایی دارد، هک شد. به این هکر باید گفت: دزد ناشی! احتمالاً یکی از کارمندان صدا و سیما در اوقات فراغت مشغول خواندن جزوه قدم به قدم هک بوده و با آزمایش دستورالعمل بر روی سایت شبکه پنجم، ناخواسته این اتفاق افتاده است. اگر غیر از این بود، هکر بلافاصله سایت را پر از عکسهای اونجوری می­کرد تا مومنین محترم هنگام باز کردن سایت، مجبور شوند دستها را جلوی چشمشان گرفته و با باز کردن لای انگشتها، اخبار را مطالعه کنند! مسئولین سایت هم خدا را شکر کرده­اند که هکر محترم این کار را انجام نداده است. جای هیچ شکری ندارد، زیرا هکر تصادفاً این کار را کرده و ادامه کار (چسباندن عکسهای اونجوری) را بلد نبوده است. نمی­دانم چرا مسئولین صدا و سیما فقط به خاطر همین یک قلم، مراسم شکرگذاری را به جا آورده­اند؟! یعنی چیزی بدتر از عکسهای اونجوری وجود ندارد؟

قابل توجه بده­کاران محترم

این خبر را هم بخوانید که خودش طنز است. فکر می­کنم هکر سایت شبکه پنجم همین شخص مقروض و محترم است که با این کار می­خواسته نظر همه مسئولین را از خودش دور کرده و به سایت شبکه پنجم جلب نماید. البته که ناکام ماند؛ زیرا راه و چاه چسباندن عکسهای اونجوری در سایت هک شده را بلد نبوده است.

اگر حال و حوصله خواندن خبر را ندارید، به عرض می­رساند: یکی از مقربین درگاه که مسلح به دم خروس است، حدود 95 میلیارد تومان به سیستم بانکی کشور بده کار است و نمی­رود مثل بچه آدم بدهی­اش را پس بدهد. وی در گفت و گوی کوتاهی گفت: والله به جان زوجه هفتمم که خیلی برایم عزیز است، وقت ندارم بروم تا بانک. به بچه­ها می­گم بیایید این 95 میلیارد را بردارید و بزنید توی سر رییس بانک، هیچ کسی محل نمی­گذارد. وانگهی بنده سابقه ارزشی ـ ورزشی دارم و اگر با مقامات بالا مذاکره شود، دو برابر همین مبلغ را به عنوان دست خوشانک به اینجانب خواهند داد. وی با انداختن تف بر روی زمین، گفت: د برو کنار بزار باد بیاد مرتیکه زپرتی!

هفته قبل یکی از بانکهای بوشهر با من تماس گرفت و گفت:

ـ اقساط جنابعالی عقب افتاده برادر.

ـ چقدر می­شود قربان؟

ـ سی و دو هزار و پانصد تومان.

ـ اگر ندهم چه غلطی می­کنی مرتیکه زپرتی؟

وی پس از مختصری فحش ناموسی و تهدیدات گوناگون، افزود: می­دهیم پوستت را دربیاورند و آویزان کنند روبروی بانک تا درس عبرتی بشود برای سایر بده­کاران! اینجانب نیز عرض کردم: (شرمنده، تکرار آن شرم­آور است.)

مبلغ سی و دو هزار و پانصد تومان اینجانب تا اطلاع ثانوی موکول به پرداخت 95 میلیارد تومان آن برادر محترم شده است.

این هم یک دم خروس دیگر. این دم خروس آنقدر قشنگ است که دلم می خواهد گازش بدهم! محضاْ لله از شدت هیجان دم خروس را بلند نکنید که محل اشکال است!

این را هم ببینید تا بدانید که چه نکبتی وبال گردنمان است!